Lees hier wat een collega-verloskundige zegt over het begeleiden van stagiaires:

Verloskundige Nathalie Manders voelt zich opleider in hart en nieren. Ze werkt samen met drie collega’s in een praktijk en begeleidt al 14 jaar stagiaires. ‘Dat past goed bij me,’ zegt ze. ‘Ik zie het ook als een plicht: je hebt als student zelf veel aan je eigen stages gehad, het is nu mijn taak om dat aan anderen te bieden.’ In de praktijk van Nathalie en haar collega’s lopen jaarlijks zo’n acht stagiaires rond. ‘Wij hebben ze graag tegelijk, de stagiaires uit hetzelfde jaar trekken zich dan aan elkaar op. Voor ons is dat juist makkelijker werken. Ik vertel mijn collega’s in den lande ook altijd: neem er liever twee tegelijk.’

Wordt het niet erg druk dan, met zoveel studenten over de vloer? ‘Nou, je moet creatief organiseren en dat kost je even tijd. Maar als het loopt, hoef je weinig aanpassingen meer te doen.’ Nathalie is eigenlijk verbaasd dat er altijd zo’n tekort aan stageplaatsen is. ‘Ik vind het gewoon van belang voor de toekomst van ons vak,’ zegt ze. ‘En het kost niet alleen maar energie, je krijgt er ook iets voor terug. Studenten nemen nieuwe inzichten mee, houden je scherp door hun vragen. Ze dwingen je zo om voortdurend te reflecteren op je eigen handelen. Cliënten vinden het over het algemeen prima. Ze merken dat er in de praktijk in kwaliteit geïnvesteerd wordt. Dus dat het belastend is voor je cliënten, daar hoef je als een praktijk absoluut niet huiverig voor te zijn. Als je het maar goed uitlegt.’

Vanuit de opleiding ervaart Nathalie een goede begeleiding. ‘Wij komen daar ook regelmatig om nieuwe dingen te horen, vragen te stellen. Je krijgt informatie van de opleiding maar moet er ook zelf actief achteraan gaan. En we evalueren de stages ook, bespreken wat beter kan. Kortom, voor ons is dit absoluut geen issue: het opleiden hoort er gewoon bij.’

(Bron: tijdschrift voor verloskunde september 2010)